Jak wiele mogę dać. Te-Tris & Jarecki

Choć wraz z poniedziałkiem nadeszła konieczność powrotu do obowiązków i szkolnej rzeczywistości, w Tarnowie tydzień rozpoczął się przy rytmach muzyki i z zastrzykiem energii. To z Amfiteatru Letniego rozbrzmiewały tego wieczoru, 3 września, utwory ikon polskiej sceny hip-hop – Te-Trisa oraz Jareckiego.

Już sam klimat tego miejsca, ciepłe, lecz już bardziej jesienne, aniżeli letnie popołudnie i coraz szybciej zapadający zmrok rozświetlony barwnymi reflektorami ze sceny sprawiały, że atmosfera była niesamowita. Nieśmiałą publiczność krótko rozgrzał DJ, ale dopiero Te-Tris swoją charyzmą i otwartością obudził ją na dobre. Pod scenę odważyła podejść się głównie młodzież, której utwory rapera były mniej lub bardziej znane, niemniej nawet osoby, które zostały na swoich miejscach, nie pozostały obojętne na ten sceniczny żywioł. Tu i ówdzie ktoś kołysał się w rytm muzyki lub nieśmiało podrygiwał stopą. Można więc zaryzykować stwierdzenie, że artysta ten poruszył publiczność, wśród której – jak się okazało – było wiele osób, które po raz pierwszy zetknęły się z jego twórczością. Podziwu godny był nieprzerwany kontakt rapera z widzami, z którymi nie tylko rozmawiał ze sceny, ale też bawił się wraz z fanami pod sceną i na widowni. Pokazał się publiczności jako artysta z małej miejscowości, który nie zrażał się niepowodzeniami i przeciwnościami losu, a tych nie brakowało. Skromnie opowiadający o tym, że wielu ludzi wciąż go nie rozpoznaje, choć nie są to wcale jego pierwsze kroki na scenie i wydał już kilka albumów. I to właśnie ta energia, którą podzielił się z publicznością, kontrolowana nutka szaleństwa, bezpośredni kontakt i naturalność, z jaką poruszał się na scenie robiła największe wrażenie. A większość publiczności nie wiedziała jeszcze wówczas, że Te-Tris jest ikoną undergroundowej sceny hip-hop i żywą legendą bitew freestylowych, że wielu uznaje go za jednego z najlepiej koncertujących artystów tego gatunku muzycznego i trzykrotnie reprezentował Polskę na HipHopKemp Festival w Czechach, a dwukrotnie wybrano go jako najlepszego wykonawcę podczas Polish Hip-Hop Festival w Płocku. Także o tym, że Adam „Te-Tris” Chrabin angażuje się również w działalność teatralną i warsztatowo-kulturową. A jednak czarował publiczność nie tym, co już osiągnął, nie tym, że współpracował chociażby z Quebonafide, Zeusem czy GrubSonem, ale swoją muzyką i słowem, przemyślanymi tekstami niosącymi przekaz, czy melodyjnymi, wpadającymi w ucho refrenami. Rozbrzmiały ze sceny między innymi takie utwory jak „Ile mogę”, „Skóra” czy „Kopi Luwak”.

Poniedziałkowe koncerty zakończył natomiast występ Jareckiego, czyli Jarosława Kubowa, wraz z zespołem. On także wydał kilka albumów muzycznych, w 1998 został współzałożycielem zespołu Kultórwa, a kilka lat później wraz z kuzynem, DJ-em BRK, założył Studio Kurnik. Grupa brała udział w konkursach muzycznych, między innymi w Opolskim Przeglądzie Zespołów Amatorskich czy Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. Piosenką „Leń” wygrała nagrodę im. Anny Jantar, Karolinkę, na 43. Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki. Tych, którzy wcześniej nie znali twórczości Jareckiego, poniedziałkowy występ również mógł zaskoczyć. Różnorodność instrumentów i płynne połączenie różnych gatunków nadały bowiem nowy kształt muzyce Jareckiego. Podobnie jak Te-Tris, współpracował on z wieloma znanymi muzykami, między innymi z GrubSonem czy Martą „Mariką” Kosakowską.

Nie bez powodu zapewne hip-hop kojarzy się bardzo często z wulgarnością czy agresją, jednak zarówno Te-Tris, jak i Jarecki, pokazali jego najlepsze oblicze publiczności, wśród której, co warto zauważyć, poza młodzieżą znalazło się też sporo osób starszych. Ich hip-hop to szczere teksty, nie tylko poruszające powszechne problemy, ale obleczone umiejętnie i z wyczuciem pięknymi słowami, to naturalność, otwarcie się przed innymi, zmysł obserwacji. Ale to również żywioł i pozytywna energia, którymi dzielą się z ludźmi.

Angelika Gieniec

Fot. Anna Kocik