Choreograf Roman Komassa porusza sferę najbliższą człowiekowi, jego osobiste marzenia i tęsknoty – w wiosennej podróży pomimo chwili zadumy można będzie odnaleźć optymizm i nadzieję. W obecnej chwili problemów ogólnoświatowych każdy z nas oczekuje chwili odpoczynku – refleksji. Poprzez technikę tańca klasycznego i współczesnego Roman Komassa pragnie uruchomić wyobraźnię widza, gdzie estetyka ciała i harmonia muzyki, pozwolą oderwać się od codziennych spraw.
Libretto: autor Roman Komassa
„ Wiosenna podróż”
Czy w biegu podążasz za życia głosem. W płaczu i śmiechu przybliżasz co nie znane.
Miłości pragnąc więcej, śmierci urągając choć wiesz, że to przedpokój wieczności skąd nie wychodzi światło.
Czym więcej rozpaczy wpuścisz w blask oczu i świata krawędzi dotkniesz. Mgnieniem miną pokolenia, w sekundzie ostatniej.
Śpiew słowika na polanie legnie, złamane serce promień uniesie w wirze tańczących kwiatów – gdy chmur atrament nadejdzie i zetrze.
Co pozostanie z żalu, bieli która opasa duszę. Wyrwać ramion nie zdoła bo wiernością przykute.
Czas tuż już przed stopami, dogania ospałe decyzje, tylko ostatnie nadzieje spadają z wiosennym deszczem.
Walcem pokrzepia strapienie, na trzy i raz w takt bicia miłości.
Samotny dzień na skwerze, kapelusz przysłania lico, i kawiarniany znajomy zaczął duet.
Czy tylko przy pożegnaniu padają obietnice powrotu, rozgrzane usta cierpliwości nie znoszą.
Odchylona kibić potrzebuje oddechu, by zmienić pospiesznie kalendarz, rozpalić ognisko domu, powtórzyć rytuał stołu.
Ponownie koło losu przyspiesza, igrając drobnymi sprawami, zachodu nie liczy osłupiałych zegarów.
Miasta mrokiem odpoczywają ścieląc natrętne neony, i ponownie ktoś zdoła skoczyć z dziesiątego piętra.
Może chciał być aniołem, skrzydlatą poświatą.
Podróżnik znika przecież, kiedy odnajdzie kontynent, zapisze krwią pamiętnik w cichej dolinie gdzie popiół rozdmucha wiatr.
Czym prędzej jeszcze może jest czas, przed zniknięciem świata, zmienić drogę, wyjść po grobu ciszę, zakołysać ramiona szczęściem.
Nie czekając rozbłysku gwiazd, tylko teraz chłonąć obraz miłości. Zapatrzeni nigdy nie wiedzą kiedy nadchodzi koniec, a jeśli już, to razem udają się w podróż.
Bez powrotu….
Struktura projektu będzie miała zmienną dynamikę, grupowe sceny tańca będą przedzielały solowe wariacje.
Duet i użycie elementu scenograficznego będzie miało znaczenie symboliczne. Chciałbym zaznaczyć wielowarstwową strukturę materii ciała i przedmiotu. Wykonanie muzyki na żywo będzie ciekawym uzupełnienie poruszonego tematu.
www.csm.tarnow.pl
Duży sukces tarnowskich koszykarzy. Po wielu latach tułania się w trzeciej lidze, wracają na szczebel…
Ze wszystkich dyscyplin sportu w Tarnowie w najwyższej klasie rozgrywkowej rywalizują tylko żużlowcy. Niewykluczone jednak,…
Słoneczna aura wręcz zachęca, by wyjść z domu i pójść na spacer albo wsiąść na…
W tym roku maj jest miesiącem należącym do Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, która znalazła się…
Miło jest nam poinformować, że po wielu tygodniach wytężonego wysiłku i prac rzeszy oddajemy wreszcie…
23 kwietnia podczas Gali 32. Tarnowskiej Nagrody Filmowej odbyła się prezentacja filmu Najlepszy w reżyserii…