Dzień Hetmański

Chrząknął i pogładził swoje okazałe wąsiska. Kątem oka zerknął na „miasto pod szczęśliwą gwiazdą”. Z przyzwyczajenia wciąż sprawdzał czy nie dzieje się tam nic niepokojącego. Jego uwagę przykuł panujący w Tarnowie ruch i jakiś dziwny rozgardiasz. A cóż to tam tarnowianie wymyślili? Aha! Urodziny moje świętują! Pogoda się tylko niebożętom nie udała… – pomyślał hetman i w zadumie pokiwał głową.

Istotnie, pogoda w Tarnowie pozostawiała sporo do życzenia. W Dzień Hetmański mieszkańców miasta przywitał deszcz. Przy tak niesprzyjającej aurze trudno zapewne trafić strzałą w środek tarczy. Z drugiej jednak strony, czy turniej łuczniczy o buławę hetmańską zaplanowany z myślą o członkach rady Miejskiej Tarnowa i Radnych Rad Osiedli nie jest znakomitym treningiem przed rywalizacją w zbliżających się wyborach? W tym samym przedziale czasowym, jaki został przewidziany na wspomniany turniej w II Liceum Ogólnokształcącym również fruwały pociski. Nie były to jednak strzały, lecz argumenty podczas debaty oksfordzkiej.

W samo południe natomiast w Bazylice Katedralnej sprawowano uroczystą mszę świętą połączoną ze złożeniem kwiatów przy nagrobku hetmana Jana Tarnowskiego. Wiatr częściowo rozegnał deszczowe chmury i teraz dął zapamiętale w swe trąby, usiłując zagłuszyć bębny. W rytm tych bębnów przemaszerowano z katedry w stronę budynku II LO, gdzie uroczyście odsłonięto popiersie hetmana Jana Tarnowskiego – patrona szkoły. Przy tej okazji wybrzmiały słowa uznania i wdzięczności. Młodzież licealna dołożyła wszelkich starań, by przygotować niebanalny program artystyczny. Zaroiło się od barwnych strojów, sztandarów i proporców. Uroczystość uświetnili swoją obecnością miedzy innymi przedstawiciele władz miejskich, Tarnowskie Bractwo Rycerskie czy Bractwo Kurkowe.

Wśród zebranych był również tarnowski artysta  Michał Poręba, któremu szkoła zawdzięcza podobiznę swojego patrona. Kolejnym punktem obchodów Dnia Hetmańskiego było odsłonięcie muralu, znajdującego się na ścianie jednej z kamienic przy ulicy Polnej. Z malowidła hetman spogląda na miasto lecz także dalej, w przestrzeń, w kierunku ruin zamku na Górze św. Marcina i hen, w stronę Krakowa. Huknęło na wiwat, a młodzież wykonała uroczystą pieśń poświęconą Jubilatowi.

Jednak zdecydowanie najradośniejszym punktem programu był Piknik Historyczny. Na parkingu obok hali sportowej przy ulicy Krupniczej rozłożono miniaturowe obozowisko, rozstawiono namioty, rozpalono ognisko. Chłodny wiatr niósł zapach dymu i przygotowywanej w specjalnych dzbanach kapusty z grochem. Na stołach rozstawiono misy z jadłem, takim jak pasta z soczewicy czy suszone mięso. Wokół uwijali się dzielni rycerze i cne białogłowy. Mężczyźni przywdziewali zbroje, kobiety dokładały do ognia. Nieopodal, dla młodszych uczestników imprezy ustawiono stoliki z grami planszowymi. Szczęk oręża, nawoływania, śmiech i bojowe okrzyki przeplatane były opowieściami o rodzajach broni, różnych typach zbroi i ich poszczególnych elementów. Dla najmłodszych wojowników zorganizowano mini turniej.

Duch rycerski nie zginął. Śmiało można stwierdzić, że w Tarnowie rośnie nowe pokolenie rycerzy. Kolejną atrakcją było drukowanie wzorów na tkaninach. A ściślej mówiąc malowanie ich za pomocą specjalnie przygotowanych stempli. Całości dopełniała nastrojowa muzyka, która stanowiła znakomite tło dla piknikowych atrakcji. Niestety, chyba jesienny chłód sprawił, że w świętowaniu wzięli udział najwytrwalsi. Ci jednak, którzy nie przestraszyli się jesiennego wiatru mogą potwierdzić, że naprawdę było warto.

Katarzyna Rola