Stałych bywalców i sympatyków Teatru im. Ludwika Solskiego ucieszyło, że Nagrodę Publiczności otrzymały „Śluby panieńskie”, czyli tarnowska propozycja. Z pewnością widzowie dostrzegli w spektaklu, to co umknęło jurorom, czyli uniwersalność. Jarosław Marek Rymkiewicz w swojej książce „Aleksander Fredro jest w złym humorze” pisał o „Ślubach panieńskich”, że są napisanie językiem tak przejrzystym i oczywistym, że nie można osadzić ich akcji w konkretnym czasie, ponieważ rzecz dzieje się zawsze. Tenże swoisty atut doskonale wykorzystał Wojciech Malajkat, wszakże komedia ta w jego reżyserii jest w stu procentach przyswajalna dla współczesnego odbiorcy, zaiste jakby została napisana na potrzeby tarnowskiego teatru.
Drugie i trzecie miejsce w głosowaniu publiczności zajęły odpowiednio „Wiwisexia” z Teatru Korez w Katowicach i „Skłodowska. Radium Girls” z Teatru Paphema w Białymstoku.
O tym, że niedaleko pada Rymkiewicz od Fedry przypomnieli jurorzy, którzy jednogłośnie zadecydowali, że Grand Prix w wysokości 15 tysięcy złotych oraz Statuetka Talii należy się Teatrowi Śląskiemu im. St. Wyspiańskiego w Katowicach za spektakl „Porwanie Europy” Jarosława Marka Rymkiewicza w reżyserii Piotra Cieplaka. Również nagroda indywidualna powędrowała do aktora z „Porwania Europy”, a otrzymał ją Dariusz Chojnacki za rolę Kicia.
Z kolei Pierwsza Nagroda w wysokości 6 tysięcy złotych trafiła do białostockiego Teatru Papahema za spektakl „Skłodowska. Radium Girl” w reżyserii Agaty Biziuk, która jest również autorką tekstu.
Druga Nagroda w wysokości 5 tysięcy złotych przypadła warszawskiej Grupie Potem-o-tem za spektakl „Pierwsza lepsza” Aleksandra Fredry w reżyserii Marcina Zbyszyńskiego. Grupa została również doceniona pod względem gry aktorskiej, ponieważ Nagroda ZASP Ale Aktor! przylgnęła do zroszonego potem czoła Filipa Kosiora za rolę Alfreda.
Galę finałową zakończył spektakl „Przybory Wasowskiego Dom Wyobraźni” w reżyserii Łukasza Fijała na podstawie Kabaretu Starszych Panów. Fabuła została utkana z piosenek i scen dialogowych pióra Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego. Tarnowska publiczność przeniosła się w sam środek surrealistycznego, groteskowego i momentami rubasznego widowiska, w którym toczą się dysputy o pożądaniu i miłości. Spektakl kończy kapitalna pointa – „miłość jest rekompensatą za śmierć” i lepiej umrzeć kochanym, niż zyskać nieśmiertelność kosztem miłości.
Krystian Janik
Wykorzystane fotografie autorstwa Pawła Topolskiego pochodzą z oficjalnej strony internetowej tarnowskiego teatru: http://www.teatr.tarnow.pl/galleries/view/571
Duży sukces tarnowskich koszykarzy. Po wielu latach tułania się w trzeciej lidze, wracają na szczebel…
Ze wszystkich dyscyplin sportu w Tarnowie w najwyższej klasie rozgrywkowej rywalizują tylko żużlowcy. Niewykluczone jednak,…
Słoneczna aura wręcz zachęca, by wyjść z domu i pójść na spacer albo wsiąść na…
W tym roku maj jest miesiącem należącym do Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, która znalazła się…
Miło jest nam poinformować, że po wielu tygodniach wytężonego wysiłku i prac rzeszy oddajemy wreszcie…
23 kwietnia podczas Gali 32. Tarnowskiej Nagrody Filmowej odbyła się prezentacja filmu Najlepszy w reżyserii…
